فصل اول [ در ذكر مناقب مولاناى بزرگ بهاء الحق و الدين محمد بن الحسين ابن احمد الخطيبى البلخى البكرى رضى اللّه عنه ] در ذكر مناقب مولاناى بزرگ بهاء الحق و الدين محمد بن الحسين ابن احمد الخطيبى البلخى البكرى رضى اللّه عنه و عن اسلافه فنعم السلف و نعم الخلف و در تقرير ضجرت هجرت و انزعاج او از ديار بلخ و خراسان و نزول وقايع هلك دران ملك و خسارت اهل جسارت حملهء اخبار و نقلهء آثار رحمهم اللّه چنان « 7 » روايت و حكايت كردند كه پاذشاه ملك خراسان علاء « 9 » الدين محمد خوارزم شاه « 8 » كه عمّ جلال الدين محمد خوارزمشاه بوذ مردى عظيم بزرگ و به مهابت بوذ و اكابر و ملوك آن ممالك برمّتهم « 10 » مملوك و مسخّر او بوذند « 11 » و او را نازنين دخترى بوذ كه در اقاليم ربع مسكون به ملاحت و موزونى و كمال و جمال نظير خوذ نداشت و لايق همّت پاذشاهانهء او را كفوى يافته نمىشذ تا دختر را بوى دهذ و از قيد او برهذ و همانا كه آن دختر نيك اختر مراهق گشته بوذ ، مگر شبى پاذشاه با وزير خوذ در آن باب مشورت كرد كه چون ملكهء ما را در كلّ وجود كفوى موجود نمىشوذ ؛ چه مىبايذ كردن و تدبير آن چيست ؟ وزير او

--> ( 1 / 1 ) Z 3 آ B 3 آ K 6 1 ، IH ؛ 1 ، I ، T ( 7 ) چنان ZB : + روايت و K - - ( 8 ) خوارزمشاه B : خرّمشاه ZK - - ( 10 ) برمتهم ZB : بزمتهم K ( 11 ) - - بودند K : - ZK ( 9 ) علاء الدين محمد خوارزمشاه پدر جلال الدين محمد خوارزمشاه است نه عم او ، ر . ك . به , ruabmaZ , . . . egolaeneG ، ص 209 ؛ خليل ادهم ، دول اسلاميه ، ص 260 ؛ T , I ، I ، ديباجه ، ص IIILX